De hele OR  is er behoorlijk zenuwachtig onder.  De “grote baas” ofwel de CEO van het moederbedrijf maakt een ronde om met eigen ogen het een en ander waar te nemen. Hij schijnt alles te weten en te zien. Vooral de veiligheid heeft hij hoog in het vaandel. Zoals of alle procedures conform de wetgeving zijn.
De reden voor het bezoek is dramatisch.  Een fataal ongeluk bij een ander dochterbedrijf heeft het concern, naast het persoonlijke leed, veel imagoschade berokkend. Dus gaan er samen met de bestuurder, HR en de kwaliteitsmanager vele uren zitten in het nalopen van alle wet- en regelgeving, met name de Arbo. En dan is het moment daar. Voor het eerst wil hij de hele OR, in een half uurtje, ontmoeten. Alles staat digitaal klaar, de voorzitter van de Arbo-commissie heeft het tot in de puntjes voorbereid.
Maar dan begint de CEO met de vraag: “waar zijn jullie bang voor?” Wat dan volgt is een scala aan ervaringen, maar ook bezorgdheid. Dat het onderhoud wel volgens de regels plaatsvindt, maar dat die hangkabels voor iemands gevoel toch niet helemaal te vertrouwen zijn. Ook omdat er nu met verschillende soorten gewicht door elkaar heen gewerkt wordt. Zo worden er meer zorgen gedeeld.
Het resultaat? De CEO blijkt  zelf over veel technische kennis te beschikken en  ter plekke  worden er afspraken gemaakt. Een mooi resultaat dus van slechts een niet op de procedures, maar op de realiteit gerichte vraag. Iets wat te denken geeft.

Tineke de Rijk